ปรบมือ

มีชื่อเข้าไปอยู่ในทำเนียบ “ผลงานโดดเด่น” ระดับโลก!“สุวิทย์ คุณกิตติ” กับรางวัล J.Paul Getty สาขาการอนุรักษ์โดยมีความยิ่งใหญ่เทียบเท่ารางวัล Nobel Prize ตามคำกล่าวของ “โรนัลด์ เรแกน” อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ซึ่งขึ้นมอบรางวัลนี้ที่ Rose gardenเมื่อปี พ.ศ.2526ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่ใครจะได้รับเกียรติสูงสุดนี้ในชีวิตเปรียบเสมือนการยกย่องบุคคลตัวอย่างที่ทำกันมาเป็น“มรดกตกทอด” จากรุ่นสู่รุ่น...โดยมีเจตนารมณ์ที่ชัดเจนว่า...“ผู้มีสิทธิได้รับรางวัลจะต้องอุทิศตนในการบุกเบิกและมุ่งมั่นทำงานด้านการอนุรักษ์อย่างต่อเนื่องและจริงจัง”นั่นหมายความว่า “สุวิทย์ คุณกิตติ” คือ

มนุษย์คนหนึ่งที่ทำงานให้กับสังคมโดยเฉพาะตำแหน่ง รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเกี่ยวข้องกับงานด้าน “อนุรักษ์” โดยตรงมันเป็นเรื่อง “น่าชื่นชม” สำหรับผู้ที่ได้รับรางวัลและกับคนไทยทุกคน โดยเฉพาะในยามที่บ้านเมือง “กวัดแกว่ง”ไร้ซึ่งเสถียรภาพหน้าที่การงานโดยเฉพาะ ตำแหน่ง ทางการเมือง...ถูกจับหยิบโหย่งว่าเป็นเรื่องของ โควต้า หรือ ล็อกสเปกให้ใครคนใดคนหนึ่งอันเป็นเรื่อง “สมประโยชน์” ทางการเมือง...มีนโยบายเพื่อ “ผลประโยชน์”

ร่วมกัน...แต่สุดท้ายประชาชนเท่านั้นคือ “ผู้รับกรรม”นักการเมืองส่วนใหญ่พยายาม แสดงตัวตน ว่าเป็นผู้มีอำนาจเหนือประชาชน...แต่กลับไม่ แสดงผลงานเพื่อให้ประชาชนยอมรับสิ่งที่ผ่านมา...มันมีแต่เรื่องของนักการเมืองพวกท่าน!มันจะสำคัญเพียงใด…หาก บรรหาร ศิลปอาชา เนวินชิดชอบ ถอยกลับลำแล้วให้ “ประชาธิปัตย์” เป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อยเกี่ยวข้องกับการ แก้-ไม่แก้รัฐธรรมนูญมันจะสำ คัญเพียงใด...หากประชาชนที่เป็นใหญ่ในประเทศนี้ แต่กลับกำลัง

รู้สึกว่าตนเป็นผู้ “สูญเสีย”ถูกกดหัวเอารัดเอาเปรียบ...และไม่เคยได้รับโอกาสอันใดความสำคัญสิ่งไหนเป็นสิ่งที่สังคมนี้ต้องการและผู้มีอำนาจควรปรับปรุงใครจะว่าอย่างไร...แต่วันนี้ “สุวิทย์ คุณกิตติ” ได้ทำและได้นำสิ่งที่ประชาชนไม่เคยได้รับจากนักการเมืองมามอบให้เป็นของขวัญนั่นคือ...ความภูมิใจที่เห็นท่านทำงานเพื่อประชาชน! 